Waarom zouden brandweermannen zich moeten aansluiten bij het FISP-IFOD ?

Het is uiteraard normaal dat de brandweermannen deze vraag stellen : waarom zouden wij ons moeten aansluiten bij het FISP-IFOD eerder dan bij een andere organisatie ?

Zelfs indien we onze argumenten uiteenzetten in het voordeel van onze organisatie wil dit niet zeggen dat wij de andere organisaties beschouwen als « slecht » of als « onbekwaam » ! Wij willen enkel accenten leggen op de verschillen voor wat betreft de brandweerlieden ! En verschillen, ja, die zijn er !

De onafhankelijkheid van het FISP- IFOD.
Wij eisen niet meer en niet minder dan onze syndicale onafhankelijkheid die wij beschouwen als een fundamentele waarde.
Maar wat wil dit juist zeggen « syndicale onafhankelijkheid » ?
Het is eerstens openhartig en op dezelfde wijze spreken met alle onderhandelingspartners en alle democratische partijen welke wij op gelijke voet behandelen en beschouwen !
Het is het zich niet laten vermengen noch laten orkestreren ten voordele van derden, groeperingen, partijen of eender welke organisatie.
Het is juist dit verschil dat fundamenteel is ten overstaande van de traditionele bonden welke al van in het prille begin gebonden zijn aan hun politieke partijen en hun satellietorganisaties.
Veel afgevaardigden van deze (traditionele) vakorganisaties proberen af en toe hun onafhankelijkheid ten aanzien van hun moederpartij te demonstreren. Probleem is dat het echter nooit lang duurt als het om hete hangijzers gaat.
Een vertegenwoordiger van een traditionele organisatie die « te vaak » of « te lang » zijn politieke moederpartij tegenspreekt loopt het risico onder één of ander voorwendsel het zwijgen opgelegd te worden of verplaatst te worden. De partijbonzen hebben geen moeilijkheden om een voorwendsel te vinden. Het is zoals het spreekwoord zegt : «Wie een hond wil slaan, heeft licht een stok gevonden.»
Je mag er zeker van zijn dat negen op tien het motief dat gevonden wordt geen enkel (zichtbaar) verband zal hebben met de werkelijkheid om toch maar de aandacht niet te vestigen op deze « vakbondspraktijken. Men mag kritiek uiten maar tot op zekere hoogte en zeker niet verder.
Het rechtstreekse gevolg van het zwijgen opleggen van een te onafhankelijke vertegenwoordiger ten overstaande van « zijn » politieke partij is eveneens het verlies van een efficiënte vertegenwoordiger en vaak waardevol voor de vakvereniging en vooral het verlies van een verdediger van de belangen van de leden.
Het is eveneens een middel om eventuele andere (minder onafhankelijke) afgevaardigden te laten binnenkomen die meer in de rij lopen..

De voordelen van onze organisatie tijdens de onderhandelingen.
De sterkte van onze syndicale organisatie FISP-IFOD, sector brandweer, ligt in het feit dat wij op alle niveaus van de onderhandelingen “echte” brandweerlieden kunnen sturen om te debatteren over de problemen van de brandweer.
Het is uiteraard een verzekering voor de aangesloten leden dat hun problemen worden aangekaart door vakmensen, mensen die ondervinding hebben op het terrein, die de zorgen van de mensen delen, weten wat zij nodig hebben en de verzuchtingen kennen van hun leden.
Bij de andere organisaties gebeurt het met de regelmaat van de klok dat verantwoordelijke leider die onderhandelt in naam van de brandweer tijdens de vergaderingen meestal uit een andere activiteitensector komt : bediende, arbeiders, OCMW, administratie, enz…. ! Maar zelfs al laten zij zich vergezellen door een technieker om hen te helpen, zij blijven vreemd aan het beroep van brandweerman, zij zullen het altijd moeilijk hebben om vernieuwingen, spectaculaire wijzigingen, baremische voordelen en andere te aanvaarden voor één enkele categorie zelfs al gaat het enkel om de brandweer zelf. Hij zal altijd (en we kunnen hem begrijpen zonder hem gelijk te geven) de neiging hebben om te proberen de “voordelen” te spreiden naar andere categorieën van het personeel.
Het initiatief om alles te willen voor een grootste deel van het personeel is op zichzelf zeer menslievend, syndicaal correct en geeft een goed geweten. Maar men moet niet teveel hooi op zijn vork willen nemen zegt het spreekwoord en het is dikwijls het enig verkregen resultaat.

Een levend voorbeeld
Wij praten met kennis van zaken gezien wij, al in de tijd van Charles Ferdinand Nothomb, voor het probleem van de pensioenleeftijd voor wat betreft de brandweermannen de belofte verkregen hebben en dit dank zij voorafgaande besprekingen (wij waren nochtans geen afgevaardigden van een traditionele vakorganisatie) dat de pensioenleeftijd werd verminderd. Een voorakkoord lag gereed om te tekenen wanneer de afgevaardigde welke ons vergezelde naar Habay-La-Neuve, gevraagd had om deze eventuele vermindering van de pensioenleeftijd eveneens toe te passen op de alle gevaarlijke ongezonde beroepen
De Minister heeft dan gevraagd hoeveel personen in dit nieuwe voorstel zouden betrokken zijn. Tachtig duizend ongeveer werd hem geantwoord. De Minister heeft zijn schrijfpen neergelegd en heeft een einde gemaakt aan het onderhoud er rotsvast van overtuigt dat hij zijn tijd aan het verliezen was.
Wij kunnen hem begrijpen gezien wij ons enkel toegespitst hadden om besprekingen te voeren voor de 5000 beroepsbrandweerlieden.
Wij voelden ons verraden gezien wij nu zeker waren dat onze afgevaardigde er de voorkeur aan gaf dat wij niets kregen gezien hij anders verwijten zou riskeren van anderen die ook ongezonde beroepen uitvoerden. Niemand heef dus iets gekregen. Deze manier van werken heeft ons de zekerheid gegegeven dat de belangen van bepaalde syndicale leiders belangrijker zijn dan deze van haar leden.

De objectiviteit van onze afgevaardigden
Onze syndicale onafhankelijkheid is ook erover waken dat onze afgevaardigden (die elk hun eigen mening hebben) objectief blijven ten overstaande van iedereen in de uitoefening van hun syndicale functies..

Niet navelstaren
Onze vakbondsonafhankelijkheid, is het zich er eveneens bewust te worden dat er veranderingen staan te gebeuren en om deze veranderingen niet te vrezen. Men moet initiatieven nemen en durven om zich aan te passen en om zo dicht mogelijk bij de nieuwe vakbondswerkelijkheid aan te leunen.
Het is het eerste gevecht van een vakvereniging: het zichzelf in discussie durven stellen. !

Denken aan de toekomst
De syndicale toekomst van IFOD-FISP is zich ontegensprekelijk te verenigen met een vakvereniging (koepelorganisatie) wat het personeel van de veiligheidsdiensten betreft. Soort zoekt soort zegt een ander spreekwoord.
We spreken hier al over de nabije toekomst. Wij waren ons al lang bewust geworden dat het model dat alle categorieën verenigd (arbeiders, bedienden, kaders, gezondheidszorg, administratieven, enz…..) vandaag verouderd en voorbijgestreefd is. Dit model is door diegenen opgelegd die destijds hebben onderhandeld over het syndicale statuut.
Het is evident dat de voorkeur moet gegeven worden aan het associëren van de categorieën met dezelfde raakpunten.
Het is zeker niet uit egoïstisch standpunt maar om natuurlijke en logische reden en het garandeert naar onze mening een betere syndicale doeltreffendheid.

We hebben de plicht om sterk te zijn !
De sector “veiligheid in het algemeen” heeft evenals de gezondheidssector de verplichting om een goed georganiseerde en efficiënte sector te zijn, syndicaal inbegrepen, want de verschillende veiligheidsberoepen garanderen de vrede, de bescherming en het welzijn van de bevolking. Al verscheidene jaren moet men vaststellen dat het een sector is geworden welke in volle expansie is. De aanslagen, de bommen, het verkeer, de voorsteden, het geweld in al zijn geledingen, de onzekerheid, de ellende, de drugs, en alle andere ellende van de wereld, vragen steeds meer en meer van de (WARE) de openbare diensten en meer bepaald van de veiligheidsdiensten

De veiligheid evolueert !
In onze gemeenschap van ontwikkelde landen is het comfort een zeer belangrijk gegeven. Zelfs wanneer niet iedereen van datzelfde comfort kan genieten moeten we vaststellen dat het minste incident of ongeval zeer snel door de gemeenschap (die meer en meer matrealistischer wordt) als een last wordt aanvaard.
De brandweerlieden zijn in minder dan 15 jaar van het vervoer van zieken of gewonden geëvolueerd naar echte reanimatieacties.
Degenen die meer dan 30 jaren geleden de vermeerdering van het goederenvervoer voorspelden : vrachtvervoer, vervoer te water en per spoor; producten van de chemische en de olie-industrie, hadden wel degelijk gelijk.
Sinds 11 september 2001, is het onveiligheidsgevoel in de wereld realiteit.
Wij zijn meer dan een openbare dienst. Wij zijn de diensten die toelaten aan de andere diensten, zij het openbaar of privé, te functioneren.
Wanneer onze diensten op het syndicaal vlak gestructureerd zijn is het een bijkomende garantie voor de democratische werking.
Neem contact met onze afgevaardigden ! Neem inlichtingen ! Tot binnenkort !

Uw afgevaardigden IFOD- FISP